TEDx-SI-Speakers-foto-groot-arthur

 

De eerste speaker van de tweede sessie is Arthur Jansen.

Hij vertelt over integratie van gehandicapte mensen in onze eigen wijken, en gemeenschappen. In zijn dorp was er een huis gebouwd, waar gehandicapte mensen samen met verpleegsters woonden. Maar het was hem opgevallen dat ze niet geïntegreerd raakten in de gemeenschap van zijn eigen dorp. Uiteindelijk had hij het op zichzelf genomen om zich met de gehandicapte mensen te gaan praten. Ze werden wat meer geïntegreerd in the gemeenschap, maar nog niet echt met andere in de maatschappij.

Na een tijdje was er een gehandicapte man coach geworden bij het vierde team van de voetbalclub van zijn dorp. Iedereen vond het geweldig en hield echt van hem.

Elke donderdag gingen nu vrijwilligers winkelen, naar concerten, of Kerstdiners organiseren met de gehandicapte mensen. Ze gingen ook wel eens tuinieren met tuinploeg Pieterke. Iedereen voelde zich op hun gemak in het dorp – ze voelde zich net als anderen, helemaal gelijk.

Ze hebben uiteindelijk drie prijzen gewonnen, maar waarom? Zou het niet normaal moeten zijn voor gehandicapte mensen om geïntegreerd te worden in de gemeenschap? Mensen zouden zich voor andere mensen hun rechten in moeten zetten.

Ze wouden graag steun van de gemeente voor wat ze aan het doen waren, maar de Koning zei dat ze niet altijd op steun van de gemeente moesten rekenen, maar dat ze initiatief moesten nemen. Maar ze vonden dat het niet om initiatief ging, maar allemaal om geld. Initiatief en verantwoordelijkheid zou vanuit onszelf moeten komen, dus ook vanuit de overheid.

Dit verhaal gaat om iedereen. Vroeger of later is het voor ons allemaal nodig om verpleegd te worden. Wij, als burgers, zijn baas over ons eigen leven. Met onze gemeenschap, moeten we samen werken, om naar initiatief, verantwoordelijkheid, en gelijkheid te streven.

 

“Ik ben een realist, omdat ik vooruitgang heb gezien. Stap voor stap. We kunnen dit, en we hoeven niet afhankelijk te zijn van anderen.” – Arthur Jansen